Christopher Millett is professor volksgezondheid aan het Imperial College London. Hij en acht collega's van verschillende universiteiten publiceerden in januari 2017 een onderzoek met de titel: „Kunstmatig gezoetemde dranken en de reactie op de wereldwijde obesiteitskrisis". Het resultaat van het onderzoek is een flinke klap in het gezicht voor de drankenindustrie. Het publiek heeft er nauwelijks van gehoord, daarom publiceren we het resultaat in dit kanaal.
Hier is de samenvatting van de onafhankelijke wetenschappers:
„Kunstmatige zoetstoffen dragen verre van bij aan het oplossen van de wereldwijde obesiteitskrisis en vormen een potentieel risicofactor voor wijdverbreide chronische ziekten vanwege hun samenstelling (lage voedingsdichtheid en voedseladditieven), hun consumptiegewoonten (mogelijke bevordering van voorkeur voor zoete smaak) en hun milieueffecten (misbruik van natuurlijke hulpbronnen, vervuiling of ecotoxiciteit)."
Kunstmatige zoetstoffen waren nooit onderdeel van een „gezondheidsprogramma tegen stijgende obesitas wereldwijd", maar een zeer succesvolle maatregel om de inkomsten van de drankenindustrie te redden, nadat het algemeen bekend werd dat suikerhoudende dranken de maatschappij overgewicht en ziekten bezorgen.
In maart 2015 had de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) herziene richtlijnen voor suikerverbruik uitgebracht en werden nationale regeringen door de WHO verzocht maatregelen te nemen om het suikerverbruik te verminderen. Suikerhoudende dranken kwamen prominent ter sprake als oorzaak van toenemende vervetting bij steeds meer kinderen en volwassenen. Het zakendoen met suikerzoete dranken liep gevaar. Multinationale drankenfabrikanten moesten hun verliezen compenseren en zetten met hun miljoenenpubliciteitsbudgetten onmiddellijk een imago de wereld in dat chemische zoetstoffen en light-producten als oplossing voorstelde.
Maar er zijn helemaal geen sluitende bewijzen voor het voorkomen van gewichtstoename door kunstmatige zoetstoffen! Precies dat kritiseren prof. Millett en zijn collega's. De wetenschappers eisen daarom "grondigere onderzoeken zonder belangenverstrengeling". De industrie breidde in plaats daarvan haar assortiment kunstmatig gezoetemde dranken uit van frisdranken naar de verkoop van gearomatiseerd water, sappen, kant-en-klare thee en koffie.
Er is niets tegen in te brengen tegen gematigde of af en toe consumptie van suikerhoudende dranken; vooral niet wanneer het lichaam zijn vochttoevoer voornamelijk uit regelmatige consumptie van zo mogelijk celbeschikbaar water haalt. Waarom dat zo is en wat achter het "geheim" van cel- respectievelijk biobeschikbaar water schuilt, beschrijven we in dit ➡️ artikel ⬅️ .
Hier vind je het artikel:
"Stijgend hartinfarctrisico, kanker en vroegtijdige dood door frisdranken"