Nooit eerder in zijn geschiedenis werd de mens aan zo'n breed front van …

Nooit eerder in zijn geschiedenis werd de mens aan zo'n breed front van aanvallen, belastingen, irritaties en manipulaties van zijn hormoonstelsel blootgesteld als vandaag, en dagelijks worden het er meer.

Hormonen, hormoonwerkende chemicaliën en medicijnen in water, lucht, ons voedsel en in het milieu werken dagelijks op ons in. Vooral al vóór de geboorte.
De Pharmazeutische Zeitung citeert de studie van een Canadees onderzoeksteam uit het voorjaar van 2022: "Duizenden moleculen staan onder verdenking van verstoring van de hormonhuishouding". Een groeiend aantal onderzoeken heeft aangetoond dat blootstelling aan deze milieuverontreinigende stoffen tijdens de zwangerschap kan leiden tot middel- en langetermijngezondheidsproblemen bij zowel de moeder als de foetus. De zwangerschapsperiode is een venster met grote fysiologische veranderingen voor moeder en kind. In deze tijd van complexe processen reageren beide gevoelig op verstoringen door externe vervuilende stoffen.

Het farmaceutische tijdschrift adviseert daarom leidingwater te drinken in plaats van water uit plastic flessen. Maar leidingwater zonder een zeer effectief waterfiltratiesysteem, zoals bijvoorbeeld een osmosefilter, is eigenlijk "van de regen in de drup". Leidingwater bevat weliswaar doorgaans minder microplastics en plasticweekmakers (ftalaten), maar de waterkringloop van de aarde is al zo sterk vervuild dat hormonen in de "ongerepte" bergmeren van Zwitserland problemen veroorzaken. Daar worden nog slechts 80-90% vrouwelijke vissen gevonden, zodat mannetjes regelmatig kunstmatig moeten worden toegevoegd.
Het tijdschrift Deutscher Apotheker schrijft op 26.05.2022 "Niet alleen het seksuele hormoonstelsel lijkt getroffen te zijn. Er is ook aangetoond dat plasticweekmakers (ftalaten) als adjuvantia (werkversterkers) werken en in aanwezigheid van een allergeen ook luchtwegen- en ontstekingsreacties kunnen bevorderen."
Enkele plasticweekmakers werden als verursachers al verboden, maar hun giffen zijn nog steeds in water aanwezig en honderden anderen circuleren nog steeds.

In 2009 stelde de Amerikaanse onderzoekster Kembra Howdshell in een studie vast:
Wanneer zwangere proefdieren worden blootgesteld aan plasticweekmakers, verandert de hormoonproductie in de testikels van mannelijke foetussen. De testikels produceren minder testosteron, wat leidt tot verminderde uitdrukking van mannelijkheid. Bij een vrouwelijke foetus vermindert de blootstelling aan ftalaten de vruchtbaarheid. Kembra Howdshell ontving in 2019 de F. Clarke Fraser-prijs voor jonge onderzoekers van de Maatschappij voor onderzoek en preventie van aangeboren afwijkingen.

Weekmakers zijn verre van de enige aanval waaraan het hormoonstelsel wordt blootgesteld.
Via het afvalwater zijn in onze wateren ook residuen van anticonceptiepillen, medicijnresten alsmede hormonen en medicijnen uit de veeteelt aantoonbaar, evenals microplastics en chemicaliën uit de industrie, waarvan het jaar na jaar meer wordt. Noch de wisselwerking van deze stoffen is onderzocht, noch de langetermijneffecten.

Is er bescherming?
Besmetting via lucht, voedsel, kleding en cosmetica kan hooguit beperkt worden. Voor drinkwater bestaat echter wel een veilige oplossing tegen opname van hormoonveranderende stoffen. Een professioneel omgekeerde osmose-filtersysteem kan voor bijna 100% voorkomen dat deze stoffen via water worden opgenomen en biedt tegelijkertijd het voordeel dat het lichaam wordt voorzien van cellulaire beschikbare water, dus het ideale reinigings- en transportmiddel voor uw cellen.

Meer informatie over dit onderwerp op 💧https://t.me/truuinfochannel