Machtwissel bij het World Economic Forum (WEF): Nestlés waterpaus volgt op Schwab
De dood van de paus vandaag raakt wereldwijd miljoenen. Onafhankelijk van afkomst of wereldvisie was Paus Franciscus voor ontelbare mensen een geestelijke anker in een steeds meer desorïntatief wordende tijd. Voor deze mensen gelden onze oprechte deelneming en respect.
Terwijl zijn dood wereldwijd de krantenkoppen beheerst, vindt bijna onopgemerkt een even symbolische machtswisseling plaats in Davos: Peter Brabeck, ex-Nestlé-topman, wordt in het paasweekend interim voorzitter van het World Economic Forum (WEF).
Brabeck heeft jarenlang de watercrisis als komende wereldramp opgezet; hij beschouwt deze crisis zelfs als belangrijker dan de klima-, de CO2- of oliëcrisis.
Nu staat hij - althans voorlopig - aan het hoofd van die organisatie die precies daarvoor wereldwijde „oplossingen" biedt.
Hij is een van de invloedrijkste stemmen als het erom gaat water niet als mensenrecht, maar als economisch gestuurde waar te behandelen.
Hij zei: „98,5 % van het water dat we gebruiken, is geen mensenrecht – en zou een prijs moeten hebben."
– Peter Brabeck, openbaar interview 2013
(Origineel interview volgt binnenkort hier in het kanaal)
🔎 In het verleden hebben we al verschillende keren een spotlight op zijn handelen zowel bij Nestlé als vicepresident van het WEF geworpen, hier een geselecteerde lijst van onderwerpen:
📌 Nestlé en het droge sterven
Hoe Nestlé in Pakistan, Ethiopië en andere regio's grondwater privatiseert – voor betalende klanten als „lifestyleproduct", terwijl inboorlingen zonder water achterblijven.
🎥 Zie ook: Documentaire „Bottled Life"
📌 WEF en het waternarratief
Hoe het WEF zelf de waarschuwing voor schaarste verspreidt – en vervolgens als „reddingsboei" optreedt. Een schoolboekvoorbeeld van Probleem → Reactie → Oplossing... uit één hand.
📌 Water = Waar – het dogma van Brabeck
Het idee: Water behoort niet aan iedereen toe. Alleen drink- en waswater is een recht – de rest zou een prijs moeten krijgen en via marktmechanismen worden gereguleerd. (Bron: Interview binnenkort in dit kanaal)
Maar wat betekent dat in de praktijk?
📌 Wereldbank/IWF-leningen tegen privatisering
Veel landen in het mondiale Zuiden moeten hun watersysteem als tegenwaarde voor leningen in private handen geven. Het gevolg: verdwijnende bronnen, dalende grondwaterspiegels, verschuldde boeren – en winsten voor multinationale concerns.
📌 Nestlé-water: Fecaliën ondanks „zuiverheid"?
Nieuwe schandalen: Nestlé Waters (Vittel, Hépar, Perrier) met fecaliënbevinding, ondanks twijfelachtige desinfectie. Het label „zuiver water" wordt een farce.
📌 Stemmen van tegenspraak – ook uit Duitsland
Dr. Imme Scholz (Heinrich-Böll-Stiftung): „Water hoort in openbare handen – als openbaar goed, niet als waar."
In tijden waarin mensen wereldwijd door kunstmatige crises, angst en onzekerheid worden gestuurd, is het van belang wie de narratieven bepaalt – en wie daar aan verdient. Nu de waterpaus dus het WEF heeft overgenomen, hoeft niemand meer verrast of bezorgd te zijn over de inszenering van een watercrisis. Het vergt wakker zijn, want water is leven – en leven mag door niemand tot waar worden gemaakt.