In de jaren 80 en 90 werd aluminium volgens het Duitse artsenblad (1) al ontdekt als mogelijke oorzaak van Alzheimer. Maar de invloedrijke Alzheimer-onderzoeker Henry Wisniewski uit New York stampte alle onderzoekers die deze connectie claimen volledig de grond in. Pas vele jaren na zijn dood (1999) kwam een nieuwe generatie wetenschappers eindelijk weer op het spoor van aluminium.
Vooraanstaande onderzoekers die de gezondheidsschade door aluminium benadrukken, worden ook vandaag nog sterk onderdrukt. Een van de bekendste is Prof. Chris Exley, die na 37 jaar aluminiumonderzoek werd ontslagen nadat hij op ernstige schade bij kinderen door aluminium wees, die als werkversterker in vaccinaties worden gebruikt.
In 2015 bevestigde een studie van de Universiteit van Californië (2): „De oorsprong van de meeste leeftijdsgerelateerde neurologische aandoeningen is over het algemeen onbekend, maar omdat zij grotendeels niet genetisch bepaald zijn, wordt hun ontwikkeling waarschijnlijk veroorzaakt door onbekende milieufactoren. Er zijn steeds meer en consistentere bewijzen die wijzen op aluminium als een dergelijke belangrijke invloed. Er worden bewijzen aangeleverd die de waarschijnlijkheid vergroten dat aluminium een factor is die de veroudering van de hersenen versnelt. Een dergelijke versnelling zou onherroepelijk het optreden van leeftijdsgerelateerde neurologische ziekten verhogen."
Aluminium is een zeer veel voorkomend onderdeel van de minerale samenstelling van de aarde. Het is geen essentieel element voor het leven en een eerder inert mineraal dat niet sterk of snel wil reageren. Dit is nog een reden waarom het lange tijd niet als bijzonder gezondheidsgevaarlijk werd beschouwd. Aluminiumhoudende middelen werden daarom gebruikt bij de bereiding van veel voedingsmiddelen en zelfs bij de verwijdering van organische deeltjes uit water.
In recente jaren heeft de verlaging van de pH-waarde van waterlichamen als gevolg van zure regen ertoe geleid dat aluminiumhoudende mineralen in een beter oplosbare vorm zijn omgezet en zo in de drinkwaterbronnen van huishoudens zijn terechtgekomen (3). Op deze manier is de aluminiumbelasting in het lichaam van mensen toegenomen. Epidemiologische (wetenschap van ontstaan, verspreiding, bestrijding en sociale gevolgen van epidemieën) en experimentele bevindingen wijzen erop dat aluminium niet zo onschadelijk is als tot nu toe werd aangenomen, en dat aluminium kan bijdragen aan het ontstaan en voortschrijden van de ziekte van Alzheimer. De epidemiologische gegevens worden ondersteund door aanwijzingen dat blootstelling aan aluminium kan leiden tot overmatige ontstekingsactiviteit in de hersenen. Een activering van het immuunsysteem die niet door een infectieuze verwekker wordt veroorzaakt, is kenmerkend voor de verouderende hersenen en wordt verergerd bij verschillende neurodegeneratieve ziekten.
(1) Artstenblad Archief, Morbus Alzheimer: Na jaren opnieuw impulse voor de aluminiumhypothese (2013)
(2) Zelfs lage aluminiumconcentraties kunnen leiden tot gedragsmatige en structurele veranderingen die verband houden met de ziekte van Alzheimer en leeftijdsgerelateerde neurodegenatie.
Programma Milieutoxicologie, Centrum voor Arbeids- en Milieugezondheidszorg, Afdeling Geneeskunde, Universiteit van Californië, Irvine, CA 92697-1830, USA
(3) Bronnen voor de wetenschappelijke basis, zoals zure regen de chemie van waterlichamen beïnvloedt, inclusief de mobilisering van aluminiumverbindingen in meer oplosbare vormen door verandering van de pH-waarde.
Driscoll, C. T., Lawrence, G. B., Bulger, A. J., Butler, T. J., Cronan, C. S., Eagar, C., ... & Yatsko, C. P. (2001). Acidic deposition in the northeastern United States: sources and inputs, ecosystem effects, and management strategies. Journal of Environmental Quality, 30(2), 325-338.
Hier vind je effectieve maatregelen ter bescherming tegen aluminiumopname via drinkwater, evenals mogelijke ontgiftingsmaatregelen ➡️